Het warrige wolkje

on

Het warrige wolkje – een ervaring van een cliënt

Enkele jaren geleden heeft ze een groot trauma meegemaakt die diepe wonden heeft achter gelaten. Sindsdien is het een dagelijks gevecht om haar eigen ik te helen, te verzorgen en te luisteren naar zichzelf: ‘Wat heb ik nou eigenlijk nodig?’ En zoals alles in het leven gaat dit in golven: soms kabbelend en tergend langzaam, het volgende moment slaan de hoge golven krachtig op haar neer zodat ze moeite heeft om niet te verdrinken. Dan is het weer met kikkersprongetjes vooruit en dan toch weer een zevenmijlslaars achteruit. Vervolgens is het weer een grote stap voorwaarts en blijft dit stabiel, yes! He, he, even tijd om op adem te komen.

Kortom: er gebeurt veel in haar. En waar blijft zij in dit grote geweld wat in haar diepste binnenste woedt? Soms raakt ze overspoeld door die hoge golven en dan komt ze bij mij. En weet je, het is altijd een feestje om haar te zien. Laten we zeggen: het is een feest van herkenning zoals dat met mensen gaat die verwantschap met elkaar voelen op een dieper level. Je kent het vast wel. Bij sommige mensen zit je direct in ‘de flow’ en begrijp je elkaar gewoon. Je hoeft niet heel veel uit te leggen, je hebt aan een half woord genoeg. Dát.

Vandaag was ze weer bij me en ja, het contact met haar ware ik mag er weer meer zijn. De hoge golven waren de laatste tijd hoog en woest zodat ze soms uitgeput op het strand ligt en bijna niet meer op adem kan komen. Alles voelt dan als een warboel; wat is nu wat?! Ze mag contact maken met die warboel, die onrust die in haar woedt.

Ze ziet een warrig wolkje in haar. Ze zit in dat warrige wolkje vol onrust en ze mag er eerst blijven zitten. Wordt het rustiger? Nee, niet echt. Dan mag ze kijken en voelen wat het rust geeft. Terwijl ze in het wolkje zit zwaait ze met haar handen heen en weer. Hey, dat is fijn, dat geeft ruimte! Ze mag die ruimte inademen en we gaan rustig door. Het warrige wolkje bevindt zich boven haar hoofd en ik vraag haar wat ze met het warrige wolkje wil. Nou, die mag wel weg hoor, wat een onrust zeg! Prima, ze mag het warrige wolkje uitademen door het geopende raam. Het warrige wolkje gaat langzaam door het raam en ja, er is meer rust. Heerlijk!

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *